Χωρίς αμφιβολία υπάρχουν γκουρού πού είναι έντιμοι άνθρωποι καί θέλουν στη ζωή τους νά πραγματώσουν τά ιδανικά της θρησκείας τους, είτε παραμένοντες στά Ιμαλάια σέ πλήρη απομόνωση, είτε καί δεχόμενοι μαθητές χωρίς ιδιοτέλεια. Ομως όλοι οι γκουρού δέν είναι έντιμοι, ιδιαίτερα εκείνοι που εκμεταλλεύονται τούς Δυτικούς μαθητές.

Σέ διάλεξή του, στην Αθήνα ( 1986) ο F. W. Haak ανέφερε χαρακτηριστικά:

«Πρέπει νά πεί κανείς πως υπάρχουν γκουρού, που μέ βάση την ανθρώπινη ποιότητα είναι προφανώς έντιμοι άνθρωποι. Ομως άλλοι είναι εντελώς χαμένα υποκείμενα. Στο Ριζικές βρήκα δύο νεαρούς Γερμανούς, που διδάσκονταν από το γκουρού τους, την ονομαζόμενη σκυλο-γιόγκα. Αυτοί οι δύο νέοι, που βρίσκονταν σέ άθλια πνευματική κατάσταση, έσκυβαν έξω από την καλύβα του γκουρού γιά νά φάνε καί νά πιούν από ένα δοχείο σάν τούς σκύλους! Ομως ο γκουρού, μέ τά δικά τους χρήματα, πήγαινε στην πόλη καί τά έπινε, άν καί στο Ριζικές το αλκοόλ είναι απαγορευμένο.

Γιά νά πιεί κανείς πρέπει νά πάει στο μπάρ. Ετσι μου έγινε σαφές, μέ ποιό τρόπο δημιουργούνται μερικές ιστορίες γύρω από τά ονόματα των γκουρού: Είμασταν μιά ομάδα από χριστιανούς Ευρωπαίους καί Ινδούς. Ενας από αυτούς τούς δύο Γερμανούς οπαδούς, ήθελε νά μας δείξει, πόσο σπουδαίος ήταν ο γκουρού του καί τί θαύματα μπορούσε νά κάνει: Μπορεί επί παραδείγματι νά δημιουργήσει τρικυμίες καί νά ρίξει αεροπλάνα. Οταν παρατήρησα, πως αυτά είναι σπουδαία θαύματα, ο ένας μέ κοίταξε πολύ σοβαρά. Στην πραγματικότητα όμως ο γκουρου είχε ακούσει στο μπάρ πού σύχναζε, τίς ειδήσεις στο ράδιο, ότι αυτά είχαν συμβεί. Τά διηγήθηκε στούς μαθητές του καί την άλλη ημέρα τούς τά έδειξε στίς εφημερίδες! Ενας από τούς δύο νεαρούς Γερμανούς ελευθερώθηκε μέ την βοήθεια Ινδού χριστιανού, που ήταν μαζί μας. Ο άλλος ανήκει ίσως στίς χιλιάδες νεαρών Ευρωπαίων, που εχάθησαν εντελώς στην Ινδία».

«Αν δεί κανείς σήμερα την κίνηση τών γκουρού καί την εξετάσει μέ ακρίβεια, θά αντιληφθεί ένα αξιοπαρατήρητο πράγμα: Κατανόησαν καί διδάχθησαν υπέροχα τίς εμπορικές δραστηριότητες καί την υλιστική τοποθέτηση του δυτικού κόσμου. Σ’ αυτό το σημείο μού έρχεται στο νου ο σουάμι Σατυανάντα. Οταν η ομάδα μας, που απετελείτο από 6 ανθρώπους, βρισκόταν στο άσραμ της κίνησης στην Ινδία, είχαμε μαζί μας μία νεαρή Αγγλίδα, που είχε γεννηθεί στην Καλκούτα καί μιλούσε Ινδικά. Ομως δέν είπαμε πως έχουμε μαζί μας κάποιον πού τά καταλαβαίνει όλα. Οταν φθάσαμε εκεί, μας ανακοίνωσαν πως η κάθε ημέρα πού θά παραμέναμε, θά μάς στοίχιζε 15 δολάρια, μία εβδομάδα κόστιζε 100 δολάρια, χωρίς νά χρειασθεί κανείς νά πεινάει ή νά υποφέρει. Ομως μέ 100 δολάρια θά μπορούσε νά ζήσει στην Ινδία δύο μήνες!

Κατόπιν μας δέχθηκε ο γκουρού Σατυανάντα. Του θέσαμε τίς ερωτήσεις που θέλαμε, αλλά την τελευταία ερώτηση του τη θέσαμε στά Ινδικά. Καί αυτή η ερώτηση ήταν: «Σουάμι, διδάσκεις πως o καθένας πρέπει νά είναι ευχαριστημένος μέ οτιδήποτε του συμβεί, ανεξάρτητα από τίς συνθήκες της ζωής του. Σέ ένα έντιμο άσραμ γίνεται κανείς δεκτός, χωρίς νά ερωτηθεί, αν έχει χρήματα. Ομως στο δικό σου άσραμ βλέπουμε πολύ λίγους Ινδούς, αλλά υπάρχουν πολλοί δυτικοί, που προφανώς μπορούν νά πληρώσουν πολύ καλά».

Ο γκουρού Σατυανάντα εξεπλάγη τότε πολύ, επειδή παρατήρησε πως είχαμε κατανοήσει πάρα πολλά πράγματα, έχασε εντελώς την αυτοκυριαρχία του, καί είπε μία φράση, που τη σημείωσα αμέσως καί επιθυμώ νά σας τη διαβάσω:

«Επί εκατό χρόνια μας εκμεταλλεύθηκε n Δύση. Οι γκουρού παίρνουν πίσω μόνο εκείνα τά χρήματα, που μας έχουν αρπάξει οί Δυτικοί» . Αυτή είναι η αυθεντική φωνή του σουάμι Σατυανάντα.

Ενας άλλος γκουρού, ο γκουρού Σρί Σινμόι ισχυρίζεται πώς είναι ο δάσκαλος του διαλογισμού τών Ηνωμένων Εθνών. Αυτό όμως είναι ανοησία. Απλώς νοικιάζει στά κτίρια αίθουσες καί κάνει διαλέξεις. Δίνει εντολή στούς μαθητές του νά ανοίγουν καταστήματα, που τά ονομάζει «θεϊκά καταστήματα». Οφείλουν νά εργασθούν σκληρά γι’ αυτόν καί τά χρήματα τά χρησιμοποιεί πάλι γιά προπαγάνδα. Στο Μόναχο οργανώνει πάντοτε μαραθώνιο ή τρέξιμο χιλίων μέτρων. Πολλοί νέοι επιθυμούν νά κάνουν κάτι γιά την υγεία του σώματος, αλλά καί μεγαλύτεροι συμμετέχουν σ’ αυτές τίς ασκήσεις, που είναι πολύ καλά οργανωμένες. Ομως πρίν από το τρέξιμο τούς καλούν νά κάνουν λίγο διαλογισμό, γιατί μ’ αυτό τον τρόπο ισχυρίζονται πως θά τρέξουν καλύτερα, μέ μεγαλύτερα αποτελέσματα» (Haack).

Ο γκουρού Σατυανάντα δέν έχει δυσκολία νά «κατοχυρώσει» τούς απατεώνες γκουρού μέ το νόμο του κάρμα καί νά επιρρίψει την ευθύνη στούς ίδιους τούς μαθητές-θύματα.

Γιά το μαθητή, λέγει, δέν υπάρχουν κακοί γκουρού. Γιατί ο μαθητής θά επιλέξει τον γκουρού που ανταποκρίνεται στο κάρμα του. Αν επί παραδείγματι πέσει στά χέρια ενός απατεώνα, φταίει ο ίδιος ο μαθητής καί αυτό δέν είναι ζημία γι’ αύτόν. Πρέπει ν’ ακολουθήσει αυτόν τον απατεώνα καί ν’ αφοσιωθεί στην υπηρεσία του, γιατί μ’ αυτόν καί μόνο τον τρόπο ακολουθεί το κάρμα που πρέπει νά ξεχρεώσει στη ζωή του. Αν προχωρήσει έτσι στην προσωπική του εξέλιξη, τότε ασφαλώς, σέ μιά μελλοντική ενσάρκωση, θά βρει ένα πιό «εξελιγμένο» γκουρού!

Ομως καί ένας «εξελιγμένος γκουρού», π.χ. ο Σατυανάντα, μπορεί νά γίνει «ένας πολύ ασυμβίβαστος, ανηλεής τύραννος» γιά το μαθητή του. Αλλά αυτό γίνεται «γιά το καλό του μαθητή».

«Μερικές φορές ο Γκουρού δοκιμάzει επίσης τον μαθητή. Κάθε φορά που παρουσιάζεται ένας τυφώνας στον νου του μαθητή, αυτός θά πρέπει νά ξέρει καθαρά, ότι αυτό είναι είτε ένα κόλπο του νου ή ένα κόλπο του Γκουρού. Εν πάση περιπτώσει, είναι ένα κόλπο». Γι’ αυτό ισχύει πάντοτε ο κανόνας του Σατυανάντα: «Αυτό που λέει ο Γκουρού, θά πρέπει ο μαθητής νά το εκτελεί ήρεμα, σωστό ή λάθος». «Σέ πολλά βιβλία είναι γραμμένο, ότι ο Γκουρού εκμεταλλεύεται τούς μαθητές, η εμπειρία όμως είναι ότι ο Γκουρού δέν μπορεί ποτέ νά εκμεταλλευτεί έναν ανιδιοτελή μαθητή» (Σατυανάντα, Φώς, σ. 231.314-315).

Αν ο μαθητής έχει την εντύπωση, πώς o γκουρού του είναι απατεώνας καί τον εκμεταλλεύεται, τότε είναι ο «νους» του μαθητή που του δίνει αυτή την πληροφορία. Αλλά ο νους καί τά επιτεύγματά του δέν είναι η αληθινή πραγματικότητα, υποστηρίζει ο γκουρουίσμός. Ανήκουν στην περιοχή της «μάγια», που συνεχώς εξαπατά, είναι τά «κόλπα» του νου του μαθητή!

«Ο Γκουρού μπορεί νά είναι ανυπόληπτος ή μπορεί νά είναι άγιος ο μαθητής όμως πάντα τον αγαπάει καί πιστεύει σ’ αυτόν. Ο Γκουρού του είναι η ζωή του. Αυτός μπορεί νά είναι κομψός ή άσχημος. Μπορεί νά είναι ευγενικός ή νά σας κακομεταχειρίζεται όλη την ώρα. Παρ’ όλα αυτά όμως, αυτός είναι ο Γκουρού σας. Χωρίς Γκουρού δέν υπάρχει κανένας δρόμος» (Σατυανάντα, Φώς, σ. 203). Ούτε φυσικά ο Χριστός, όπως πιστεύουμε εμείς!

Σημ. Διαλόγου:

- Μαθητές του σουάμι Σατυανάντα, απ' όσο γνωρίζουμε έχουν ιδρύσει άσραμ στην Παιανία.

-"Γκουρού των αθλητών" ονόμασαν τον Σάι Μπάμπα. Οι Ελληνες θα θυμούνται εκείνη τη σκηνή στην Ατλάντα όταν Ελληνίδα αθλήτρια, πριν από το άλμα... φίλησε το δαχτυλίδι που της χάρισε ο γκουρού.