Καθώς πλησιάζουμε στο έτος 2000, όλο καί περισσότερο εντείνεται από την πλευρά τών οργανώσεων της «Νέας Εποχής», η προπαγάνδα του βασικού δόγματός των, ότι όπου νάναι αρχίζει η χρυσή Νέα Εποχή, μιά εποχή ελευθερίας, φώτισης καί ευτυχίας γιά την ανθρωπότητα. Καί επειδή είμαστε «στο κατώφλι της τρίτης χιλιετίας», (δηλαδή της «Νέας Εποχής» κατ’ αυτούς), θά πρέπει αυτές οί ιδέες νά μπουν καλά καί βαθιά στο μυαλό τού κόσμου. Σέ όλους. Νέους καί ηλικιωμένους. Καί κυρίως στά παιδιά, που θά είναι οί αυριανοί πολίτες αυτού του «χρυσού» κόσμου που μάς ετοιμάζουν, κάνοντας βέβαια «λογαριασμούς χωρίς τον ξενοδόχο», ο οποίος στην προκειμένη περίπτωση είναι ο Θεός, ο πραγματικός κύριος της ιστορίας. Ετσι, όπως διαβάζουμε στον Τύπο, (εφημ. «Ελευθεροτυπία», 26.2.1998), ο Αγγλος πρωθυπουργός Τόνι Μπλέρ στίς 24.2.1998 παρουσίασε σέ ειδική τελετή «το μέγαρο της χιλιετίας», το οποίο θά δημιουργηθεί στδ Γκρίνουιτς, ανατολικά του Λονδίνου, θά κοστίσει 360 δισ. δρχ.(!) καί θά έχει έκταση όσο 12 γήπεδα ποδοσφαίρου καί ύψος 50 μέτρα.

Σύμφωνα μέ το ίδιο δημοσίευμα: «Μία καθιστή ανδρόγυνη φιγούρα, ψηλότερη από το Αγαλμα της Ελευθερίας, αποτελεί τη Ζώνη του Σώματος. Οί επισκέπτες θά μπαίνουν από είσοδο στη μέση της φιγούρας, Θά μαθαίνουν γιά τη βιολογία του ανθρώπινου σώματος, την αναπαραγωγή, την πλαστική χειρουργική... καί θά βγαίνουν από τη φτέρνα της. Ξαπλωμένοι σέ αναπαυτικά βαρκάκια θά πλέουν στον Ποταμό των Ονείρων, διασχίζοντας ειδυλλιακά τοπία. Στο πνευματικό επίπεδο ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία νά γνωρίσει τίς διάφορες θρησκείες καί νά διαλογιστεί μέσα στίς «οάσεις της ηρεμίας»... Η περιπέτεια στο Ζωντανό Νησί έχει στόχο νά αφυπνίσει την οικολογική συνείδηση τών επισκεπτών, που μαθαίνουν πώς νά προστατεύουν το περιβάλλον μέ τίς καθημερινές τους επιλογές».

Αξίzει τον κόπο νά σχολιάσουμε την περιγραφή που μάς δίνει η ειδησεογραφία. Καί κατ’ αρχήν άς σταθούμε στην «ανδρόγυνη φιγούρα». Οπως λέγει η Ελενα Μπλαβάτσκυ, ιδρύτρια της Θεοσοφικής εταιρείας, «όλοι οί λαοί εξέλαβαν την πρώτη τους θεότητα σάν ανδρογυνική». (Βλ. «Λεξικό των Συμβόλων» του Juan-Eduardo Cirlot, εκδ. Κονιδάρη 1995, σελ. 93).

Στην αλχημεία επίσης ο ανδρογυνισμός παίζει ένα σημαντικό ρόλο.

Μέ την προβολή λοιπόν της ανδρόγυνης-ερμαφρόδιτης (=Ερμής + Αφροδίτη) μορφής, δίδεται ένα πνευματικό στίγμα. Αυτό τού αποκρυφισμού καί της υποχώρησης σέ πρωτόγονες-δαιμονικές μορφές θρησκευτικότητας. Λίγο παρακάτω στο κείμενο διαβάζουμε ότι οί επισκέπτες, κυρίως παιδιά, διότι σ’ αυτά θά απευθύνεται η νεοεποχίτικη ξενάγηση-«εκπαίδευση», θά μαθαίνουν γιά την αναπαραγωγή. Αυτό βέβαια είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα, που άν το αφήσουμε στά χέρια ανθρώπων που έχουν ώς δόγμα τους το «κάνουμε σέξ μέχρι νά πεθάνουμε», όπως κάποιος φορέας στην Ελλάδα που φιλοδοξεί να διαπαιδαγωγήσει (παραμορφώσει) σεξουαλικά τά παιδιά μας, τότε δέν χρειάζεται καί πολύ γιά νά πέσει η νεολαία σάν ώριμο φρούτο στο αδηφάγο στόμα της Νέας Εποχής.

Στη συνέχεια του κειμένου προκαλεί ερωτηματικά η επιλογή ειδικά της πλαστικής χειρουργικής γιά νά αναφερθεί στο σημείο αυτό, ενώ υπάρχουν ένα σωρό επιστημονικά επιτεύγματα καί ειδικότητες στο χώρο των επιστημών της Υγείας. Αθελα πάει το μυαλό μας στον Μάικλ Τζάκσον, ο οποίος από το «στάρ σύστεμ» έχει αναχθεί σέ ίνδαλμα ενός μεγάλου μέρους της αποπροσανατολισμένης νεολαίας μας. Ο αστέρας του ρόκ Μάικλ Τζάκσον, μέ τίς αλλεπάλληλες επεμβάσεις της πλαστικής χειρουργικής, «κατάφερε» νά παρουσιάζεται σάν ένα ον που δέν μπορείς νά καταλάβεις αν είναι άνδρας ή γυναίκα Καί η σύνδεση μέ την ανδρόγυνη φιγούρα του «θόλου της χιλιετίας» είναι αναπόφευκτη. Οί σχεδιαστές, φαίνεται, της Νέας Εποχής, τέτοιοι θέλουν νά είναι οί στόχοι της νεολαίας μας.

Καί μετά το μπέρδεμα τών φύλων, ερχόμαστε στο μπέρδεμα τών θρησκειών, που είναι ένας από τούς δύο βασικούς στόχους της Νέας Εποχής (ο άλλος είναι η Νέα Τάξη πραγμάτων σέ πολιτικο-οικονομικό επίπεδο, μέ σκοπό την εγκαθίδρυση μιας Παγκόσμιας Κυβέρνησης). Διαβάζουμε: «Ανάλογα, μέ τη θρησκεία που επιλέγει, βρίσκει τη γαλήνη στην εσωτερική αυλή ενός χριστιανικού μοναστηριού, βιώνει τη λιτότητα των ιαπωνικών κήπων Ζέν, ενδίδει στην υπεραφθονία τών μουσουλμανικών κήπων». Προβάλλεται εδώ το νεοεποχίτικο δόγμα καί στόχος του θρησκευτικού συγκρητισμού. Ολες οί θρησκείες θεωρούνται «δρόμοι που οδηγούν στον ίδιο σκοπό». Νόμιμες εκφάνσεις, μή επιδεχόμενες αξιολογική διαφοροποίηση, της ροπής του ανθρώπου προς «κάτι το ανώτερο». Οι δαιμονικές αυτές ιδέες έχουν διαδοθεί τόσο, καί έχουν προκαλέσει τέτοια διάβρωση, ώστε φθάσαμε στο σημείο καί από επίσημα ορθόδοξα χείλη (Μητροπολίτης Ελβετίας Δαμασκηνός), νά υποστηρίζεται, οτι «κατά βάθος μιά εκκλησία ή ένα τέμενος... αποβλέπουν στην ίδια πνευματική καταξίωση του ανθρώπου».(Βλ. Περιοδικό «Επίσκεψις» 494 [31.7.1993], σελ. 23) Τίθενται λοιπόν στο ίδιο επίπεδο η αλήθεια του Χριστού από τη μιά καί το ψέμα τών αιρέσεων από την άλλη, η Αποκάλυψη του Θεού στον άνθρωπο στην ίδια μοίρα μέ τίς ανθρώπινες ή καί δαιμονικές κατασκευές.

Καί όποιος δέν αποδέχεται το μοντέλο ενός τέτοιου δαιμονικού πλουραλισμού, που ανάγεται σέ δόγμα, αλλά διακηρύσσει ότι μόνον ο Χριστός είναι «η οδός καί η αλήθεια καί η ζωή», αυτός βαφτίζεται φανατικός καί φονταμενταλιστής. Καί τέλος, (άν υπάρχει τέλος στη σειρά τών νεοεποχίτικων προπαγανδιστικών μηνυμάτων), καθώς προχωρούμε στην ανάγνωση καί σχολιασμό της σχετικής ειδήσεως, συναντούμε την «οικολογική συνείδηση που πρέπει νά αφυπνισθεί». Οχι όμως γιά νά σέβεται καί νά προστατεύει κανείς το περιβάλλον, «ώς βασιλεύς καί φύλαξ της κτίσεως», κατά την ορθόδοξη αντίληψη καί διδασκαλία, αλλά γιά νά ταυτίζεται μαζί της, αφού σύμφωνα μέ το πανθεϊστικό δόγμα «όλα είναι ένα», όλα είναι Θεός.

Το μελετώμενο νά στηθεί «Μέγαρο (η θόλος) της χιλιετίας», κατά τον Βρεττανό πρωθυπουργό, θά είναι «σύμβολο της βρεττανικής αυτοπεποίθησης» καί «θά γίνει το καμάρι όλου του κόσμου». Οι υπερφίαλες δηλώσεις, μας θυμίζουν την ανθρώπινη αλαζονεία όπως εκδηλώθηκε στην περίπτωση του πύργου της Βαβέλ ή του υπερωκειανείου «Τιτανικός», που βυθίστηκε στις 14 Απριλίου του 1912, πραγματοποιώντας το παρθενικό του ταξίδι. Αλλά, τί άλλο μπορεί νά περιμένει κανείς, αν σκεφθεί οτι το «υδροχοϊκό ευαγγέλιο» ή «ευαγγέλιο της Νέας Εποχής», στην οποία θέλει νά μυήσει τούς ανθρώπους o «θόλος της χιλιετίας», είναι το «ευαγγέλιο» της αυτοσωτηρίας, της αυτοανυψώσεως καί αυτοαναγορεύσεως του ανθρώπου σε Θεό; «Θεό» από τη φύση του και με τις δικές του δυνάμεις;

* * *