«Υπάρχει απόλυτη σιγή στο μέγαρο του Σάν Ντιέγκο. Κανένας δέν χύνει δάκρυα εκεί. Δέν υπάρχουν πολλοί επισκέπτες στά μνήματα τών ανθρώπων που πέθαναν στο Τζονστάουν. Είναι πολύ ήσυχα στο νεκροταφείο. Δέν σκεπτόμαστε συχνά τούς ανθρώπους πού πέθαναν. Καί γιά νά είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, δέν σκεπτόμαστε τούς ανθρώπους που κακοποιούνται από τίς καταστροφικές λατρείες αφού δέν υπάρχουν εντυπωσιακοί τίτλοι στίς εφημερίδες γι' αυτούς!

Δέν ακούμε την αντήχηση των κτυπημάτων που δέχονται τά παιδιά, καί ποιός άκουσε ποτέ τον θόρυβο ενός κατεστραμμένου γάμου ή μιάς σπασμένης καρδιάς; Ομως όσοι από μάς ασχολούνται μέ τά θέματα τών καταστροφικών λατρειών γνωρίζουμε τον πόνο. Γνωρίζουμε την έλλειψη που νιώθει κάποιος όταν καταστρέφεται μιά οικογένεια. Ακούμε την σιγή των άδειων χώρων που απομένουν στίς ζωές των ανθρώπων όταν τά παιδιά τους ή οί σύζυγοι εξαφανίζονται.

Αλλά τί πρέπει νά κάνουμε καί τί μπορούμε νά κάνουμε, γιά νά μην ξανασυμβούν τραγωδίες σάν αυτή που συνέβη σ' αυτόν τον αβέβαιο κόσμο; Πρέπει καί μπορούμε νά είμαστε διαθέσιμοι καί έτοιμοι νά βοηθήσουμε τούς άλλους, νά διαλέξουν τη ζωή αντί του θανάτου καί νά κάνουν τίς σωστές επιλογές γιά τη ζωή τους.

Αυτό είναι μιά υποχρέωση πού έχουμε από σεβασμό προς τούς νεκρούς. Κανένας δέν προσχωρεί σέ μιά λατρεία γιά νά αυτοκτονήσει.

Μέ το νά πληροφορούμε τούς άνθρώπους γιά νά γνωρίζουν τί αποφάσεις πρέπει νά πάρουν, δέν παρεμβαίνουμε στην προσωπική τους επιλογή. Είναι μιά αναγνώριση της σπουδαιότητάς τους, όταν προσφέρεται βοήθεια σέ οικογένειες που ένα τους μέλος έχει αποφασίσει νά διαχωριστεί από την οικογένεια Είναι κάτι περισσότερο από μιά απλή πράξη καλωσύνης, είναι μιά αντίδραση γεμάτη από συμπάθεια. Βοηθώντας άτομα που επέλεξαν νά φύγουν από μιά ομάδα που τούς εξουσιάζει, αλλά πού έχουν ακόμη νωπά τά σημάδια τών εμπειριών τους, είναι μιά πράξη σεβασμού.

Δέν πρέπει αυτή την περίπτωση νά την βάλουμε στην άκρη ή νά την βάλουμε σ' ένα κουτί που έχουμε γράψει απ' έξω «αρχειοθέτησέ το καί ξέχνα το» μέχρι την επόμενη φορά που θά έχουμε καινούριες επικεφαλίδες καί καινούρια πτώματα. Πρέπει νά την χρησιμοποιήσουμε σάν προειδοποίηση.

Σκεφτείτε όλους αυτούς τούς ανθρώπους που έφυγαν από την Πύλη τού Ουρανού πρίν η πόρτα τούς κλείσει τελείως μέσα. Γιατί αυτοί έφυγαν; Γνώριζαν αυτοί που έμειναν τί θά τούς συνέβαινε όταν στρατολογήθηκαν; Ηταν δυνατόν η πληροφόρηση καί η εκπαίδευση νά τούς είχαν δώσει στοιχεία πού θά ήταν ζωντανοί σήμερα; Τί γίνεται μέ όλους τούς άλλους ανθρώπους που τούς ζητούν νά μπουν σέ άλλες καταστροφικές λατρείες; Πρέπει νά σταματήσουμε νά περνάμε πολλές από τίς ώρες μας μέ την ανάλυση τών εσχατολογικών ή άλλων ομάδων, μόνο σάν θέμα περιέργειας; Καί τί γίνεται μέ όλη αυτή τη φασαρία περί Internet;

Τέλος πάντων πρέπει νά δούμε εάν αυτή τη φορά μάθαμε ένα μάθημα πού δέν είχαμε μάθει πρίν. Υπάρχουν ορδές ανθρώπων που τούς εξόντωσαν οί καταστροφικές ομάδες, οικογένειες, γυναίκες, παιδιά, όλοι τους θύματα της κατάχρησης της δύναμης αυτών τών ομάδων. Δέν υπάρχουν όμως δυστυχώς αρκετοί άνθρωποι γιά νά τούς βοηθήσουν καί νά τούς παρηγορήσουν.

Δέν θά μάθουμε ποτέ εάν υπήρξε έστω καί ένας μεταξύ αυτών τών 39 νεκρών που είχαν ενταφιασθεί ζωντανοί σ' αυτή την έπαυλη που ίσως νά άλλαξε τά μυαλά του την τελευταία στιγμή καί νά ήθελε νά ζήσει.

Γνωρίzουμε ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι μέλη αυτών των ομάδων στίς ΗΠΑ, οί οποίοι αυτή τη στιγμή έχουν αμφιβολίες καί μπορεί νά μιλήσουν μέ κάποιον ζητώντας τη συμβουλή του, καί νά διαλέξουν τη ζωή μετά από αυτή τη συζήτησn. Είναι ντροπή μας εάν επιλέξουμε την απραξία καί την απόρριψη καί γυρίσουμε την πλάτη μας στά απλωμένα τους χέρια καί αγνοήσουμε τίς κραυγές τους. "Εχει λεχθεί ότι εάν σώσεις μιά ζωή είναι σά νά σώzεις ολόκληρη την ανθρωπότητα, καί επίσης ότι εάν έχεις τη δυνατότητα νά σώσεις μιά ζωή καί γυρίσεις την πλάτη σου, είναι σά νά την γυρνάς σέ ολόκληρη την ανθρωπότητα. Είναι λοιπόν η επιλογή μας, όπως επίσης καί η δική τους καί η ευθύνη μας, όπως επίσης καί η δική τους».

* * *