Η ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΣΤΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ ΚΡΑΤΗ

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Η πρωθυπουργός του κρατιδίου Σλέσβιγκ-Χολστάιν κα Simonis προωθεί νομοσχέδιο προστασίας τών καταναλωτών από τίς αιρέσεις (δηλ. από την συμμετοχή των αιρέσεων στην αγορά), ώς αναφέρει η εφημερίς Frankfurter Allgemeine Zeitung της 16.3.1998, σελ. 16.

ΗΠΑ: Οί Η.Π.Α. είχαν κατηγορήσει την Γερμανία γιά τrίν αρνητική στάση της έναντι τών Σαηεντολόγων. Προσφάτως αντιπροσωπεία της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής μετέβη εις Η.Π.Α. καί είχε συνομιλίες καί επαφές μέ ανώτατα στελέχη της κυβερνήσεως τών Η. Π. Α. καί μέ Αμερικανούς Βουλευτάς. Κατά τίς εν λόγω επαφές παρεσχέθησαν λεπτομερείς πληροφορίες έκ μέρους της γερμανικής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας καί παρουσιάσθηκαν μαρτυρίες θυμάτων τών Σαηεντολόγων μέ αποτέλεσμα νά αλλάξει η εικόνα που είχαν οί Αμερικανοί γιά την Γερμανία η οποία οφειλόταν σέ παρεξήγηση. Ητοι οί Αμερικανοί είχαν την εντύπωση, ότι στην Γερμανία διώκεται η συμμετοχή καί μόνη στην Σαηεντολογία, ενώ οί Γερμανοί βουλευταί εξήγησαν, ότι διώκονται μόνον οί παράνομες πράξεις τών Σαηεντολόγων καί όχι η απλή συμμετοχή σπίν οργάνωσή τους.

Οί συνομιλίες τών δύο πλευρών υπήρξαν πολύ ενδιαφέρουσες, η δέ κατανόηση της αμερικανικής πλευράς απόλυτος (εφημ. Die Zeit 12.3.1998, σελ. 15).

Το γνωστό περιοδικό «The Economist» σέ σχόλιό του (τεύχος 11.4.1998, σελ. 12) κατακρίνει τούς Αμερικανούς, διότι ενώ θεωρούσαν τούς Σαηεντολόγους ώς εμπορική επιχείρηση επί 25 χρόνια, αιφνιδίως το 1993 απεφάσισαν νά τούς θεωρήσουν ώς δικαιούχους φορολογικών απαλλαγών που χορηγούνται σέ Εκκλησίες. Δικαιολογώντας δέ τούς Γερμανούς που είναι επιφυλακτικοί έναντι τών Σαηεντολόγων διερωτάται, διατί οί Αμερικανοί τούς αναγνωρίzoυν ώς θρησκεία μέ μόνο δικαιολογητικό, ότι προσφεύγουν στο λεξικό αναzητώντας την έννοια της θρησκείας που εκείνο δίδει. Διερωτάται δέ εάν δι’ αυτού του τρόπου θά πρέπει νά αναγνωρίσουμε ώς θρησκείες καί τίς οργανώσεις εκείνες που διαπράττουν εγκλήματα όπως π.χ. οδηγώντας ομαδικώς τούς οπαδούς τους σέ αυτοκτονία κ.λπ.

Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο Γερμανίας, απόφαση της 26.6.1997 (περιοδικό Neue Juristische Wochenschrift 1997, sel. 2396): Η εν λόγω απόφαση δέχεται ότι: α) Οί Χιλιασταί δέν πληρούν την συνταγματική προϋπόθεση γιά νά αναγνωρισθούν ώς θρησκεία. β) Αναγνωρίzει την ιδιαιτέρα καί προνομιακrί θέση που απολαύουν κατά το Σύνταγμα οί Μεγάλες Χριστιανικές Εκκλησίες. γ) Δέν υπάρχει χωρισμός κράτους-Εκκλησίας. Οί δύο αυτοί οργανισμοί συνεργάzονται αμοιβαίως. δ) Αναφέρεται στίς μή ανεγνωρισμένες θρησκείες καί προσθέτει, ότι εάν αυτές δέν πληρούν τίς νόμιμες προϋποθέσεις, πρέπει νά διατάσσεται η διάλυσή τους. ε) Το κράτος πρέπει νά προστατεύει τούς πολίτες καί νά μην αναγνωρίzει όποια-όποια θρησκεία, αλλά μόνον εκείνη που πληροί τίς νόμιμες προϋποθέσεις. στ) Οι Χιλιασταί παραβιάzουν το Σύνταγμα καί τίς δημοκρατικές αρχές καί παραβλάπτουν τά συμφέροντα των τέκνων τους. z) Οί μικρές θρησκείες δέν δικαιούνται ίση μεταχείριση μέ τίς μεγάλες Χριστιανικές Εκκλησίες. Τούτο διότι οί μεγάλες Εκκλησίες έχουν προνομιακό καθεστώς λόγω παραδόσεως.

Απόφαση Συνταγματικού Δικαστηρίου Γερμανίας 1556/1997 (Kirche Und Recht 1998, Παρ. 990, σελ. 122). Ως γνωστόν το έτος 1995 το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας είχε κρίνει, ότι δέν επιτρέπεται ανάρτηση του Τιμίου Σταυρού στίς σχολικές αίθουσες. Εναντίον της αποφάσεως αυτής ξεσηκώθηκε σάλος στην Γερμανία, όλοι δέ οί πανεπισmμιακοί καθηγηταί Νομικών σχολών κατέκριναν δριμύτατα την απόφαση αυτήν. H γερμανική κυβέρνηση αντέδρασε επίσης εναντίον της αποφάσεως αυτής καί αμέσως απεφάσισε νά αλλάξει την σχετική νομοθεσία, η οποία νά προβλέπει πάλιν την ανάρτηση του Τιμίου Σταυρού στίς σχολικές αίθουσες κατά τρόπον όμως που νά μην είναι δυνατόν η νέα διάταξη νά θεωρηθεί αντισυνταγματική (βασιzόταν στην δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας). Ετσι καί έγινε. Η νέα διάταξη ψηφίσθηκε καί ετέθη έν ισχύι, οπότε ο Τίμιος Σταυρός ανερτήθη καί πάλιν εις τά σχολεία. Φυσικά εναντίον της νέας ρυθμίσεως κατετέθη προσφυγή ενώπιον του Συνταγματικού Δικαστηρίου μέ αίτημα νά απαγορευθεί πάλιν η ανάρτηση του Τιμίου Σταυρού στίς σχολικές αίθουσες επί τω λόγω ότι καί η νέα διάταξη τυγχάνει αντισυνταγματική. Διά της ώς άνω αποφάσεώς του το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας απορρίπτει την νέα προσφυγή καί αποφαίνεται, ότι η ανάρτηση του Τιμίου Σταυρού στίς σχολικές αίθουσες δέν είναι πλέον αντισυνταγματική.

Ειρηνοδικείο Meschede (Γερμανία) απόφαση της 28.1.1997 (Neue Juristische Wochenschrift 1997, σελ. 2962). Η απόφαση αυτή δέν αναγνωρίzει δικαίωμα αρνήσεως μεταγγίσεως αίματος διά λόγους θρησκευτικούς σέ μητέρα τέκνου ανήκουσα στούς Μάρτυρες του Ιεχωβά, προσθέτοντας ότι το ατομικό δικαίωμα της μητέρας δέν μπορεί νά αποτρέψει το δικαίωμα του ϊατρού νά ασκήσει την πρέπουσα ϊατρική φροντίδα.

Εφετείον Oldenburg (Γερμανία) απόφαση της 7.11.1996 (Neue Juristische Wochenschrift 1997, sel. 2962). Η απόφαση αυτή δέχεται ότι εάν ο ένας των γονέων τυγχάνει Μάρτυρας του Ιεχωβά, αυτό καί μόνον το δεδομένο δέν του δίδει το δικαίωμα νά αρνηθεί την εκπαίδευση του τέκνου του επί ορισμένου μαθήματος. Τέτοιο δικαίωμα θά του ανεγνωρίzετο, μόνον εάν απεδεικνύετο, ότι το συγκεκριμένο μάθημα θά ήτο εις βάρος τών συμφερόντων του τέκνου.

***

Απόσπασμα από τη διάλεξη του Rabίndranath Tagore το 1937.