DvorkinAl

orwell4.jpg (18345 bytes)

"Η ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΘΕΜΕΛΙΩΝ"
ΝΕΕΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ
ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ:
Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ

"The shift of Paradigms"
New Religious movements of the 20th century and the christian civilization:
a Russian example

του Αλεξάνδρου Ντβόρκιν, Δρ. Φιλοσοφίας

marx.gif (61043 bytes)

gagarin4a.GIF (115358 bytes)

Yuri Gagarin:
Παγκόσμια πρώτη διαστημική συνομιλία

gagarin1.gif (62443 bytes)

gagarin2.gif (15841 bytes)

'Ο George Orwell, ό άνθρωπος ό οποίος έγραψε τό βιβλίο "1984", τό καλλίτερο, κατά τή γνώμη μου, βιβλίο γιά τόν ολοκληρωτισμό, διετύπωσε ένα σημαντικό νόμο: «Οιοσδήποτε ελέγχει τή γλώσσα ενός ανθρώπου, ελέγχει καί τίς σκέψεις του». Ο Lenin καί οι Μπολσεβίκοι κομμουνιστές του, οι οποίοι τό 1917 εξουσίασαν τή Ρωσσία, κατενόησαν πολύ καλά αυτό τό Νόμο.
'Αντελήφθησαν ότι εάν ήθελαν νά κυβερνήσουν στή Ρωσσία σοβαρά καί γιά μεγάλο χρονικό διάστημα θά έπρεπε νά ελέγξουν τή «σκέψη» του Ρωσσικού λαού. Καί γιά νά τό κάνουν αυτό Θά έπρεπε νά αφαιρέσουν από τήν συνείδηση του λαού τή ρωσσική γλώσσα, η οποία από τή φύση της καί μόνο, είναι μία Χριστιανική γλώσσα, δημιουργημένη, επηρεασμένη καί διαμορφωμένη από τήν 'Ορθόδοξη πίστη. Καί αμέσως οι κομμουνιστές άρχισαν νά εξαναγκάζουν τόν καθένα νά μιλάει τήν δική τους Σοβιετική διάλεκτο, η οποία γρήγορα έγινε η γλώσσα τής χώρας.
Πολλές λέξεις έσβησαν από τήν συνείδηση του λαού - ειδικά οι λέξεις εκείνες οι οποίες αναφέρονταν στήν 'Εκκλησία καί τή Πίστη. Καί καθώς οι λέξεις έσβηναν, έσβηναν καί οι έννοιες τίς οποίες αντιπροσώπευαν αυτές οι λέξεις. Καί έχοντας σβήσει από τή σκέψη τών ανθρώπων, έσβησαν καί από τή ζωή τους.
Μία νέα Μαρξιστική-Λενιστική ϊδεολογία είχε αντικαταστήσει, πρώτα μέσα στήν χώρα καί στή συνέχεια μέσα στή σκέψη τών ανθρώπων, τόν 'Ορθόδοξο Χριστιανικό Πολιτισμό. Καί η νέα αυτή ϊδεολογία βασίσθηκε επάνω στή θρησκεία εκείνη, στόχος τής οποίας ήταν νά καταστρέψει τόν Χριστιανισμό.
Σήμερα, πολύ λίγοι άνθρωποι θά αμφισβητούσαν τό γεγονός ότι ό Μαρξισμός-Λενινισμός είναι μία θρησκεία. 'Επιπλέον, θά μπορούσαμε σίγουρα νά τόν θεωρήσουμε ώς μία νέα θρησκευτική κίνηση - μία φρικτή ολοκληρωτική λατρεία, συγκρίσιμη πρός τίς λατρείες όπως οι Μάρτυρες του 'Ιεχωβά, οι οπαδοί του Μουν, η Αum Shinrikyo ή η κίνηση τών Ηare Krishna. Αυτό είναι κάτι που μπορεί νά αποδειχθεί, π.χ., από τίς μεθόδους ελέγχου τής σκέψης πού συμβαίνουν στά Κομμουνιστικά κόμματα καί στίς χώρες εκείνες, στίς οποίες τά κόμματα αυτά βρίσκονται στήν εξουσία. 'Ο θρησκευτικός χαρακτήρας του Μαρξισμού-Λενινισμού, φαίνεται καθαρά στίς κομμουνιστικές τελετές καί στά τελετουργικά, στά γλέντια καί στήν λατρεία των «ηρώων» τής «επανάστασης».
Πρόκειται γιά μία θρησκεία, η οποία υποκαθιστά τόν ζώντα Θεόν μέ μία τυφλή «ιστορική αναγκαιότητα», η οποία δήθεν καθορίζει τήν αλλαγή μερικών πλασματικών «κοινωνικών σχηματισμών».
Πρόκειται γιά μία θρησκεία, η οποία στερεί από τόν άνθρωπο καί τή ζωή του οτιδήποτε σημαντικό καί δίνει προσοχή μόνον στήν αφηρημένη έννοια τών τάξεων.
Πρόκειται γιά μία θρησκεία, η οποία ξεκίνησε μέ τήν αναζήτηση ενός δράματος. ('Ας θυμηθούμε τίς πρώτες λέξεις από τό κομμουνιστικό μανιφέστο: «"Ενα όραμα διαπερνά όλη τήν Ευρώπη, τό όραμα του κομμουνισμού»). Καί αυτή η θρησκεία στηρίζεται επάνω στήν νεκρολατρεία, στήν λατρεία του πτώματος του Λένιν.
Πρόκειται γιά μία θρησκεία, οι ιερείς τής οποίας βύθισαν τήν μεγαλύτερη χώρα του κόσμου μέσα σέ μία θάλασσα από αίμα καί η οποία οδήγησε τήν πιό πλούσια χώρα του κόσμου στήν έσχατη φτώχεια καί τήν μιζέρια.
Πρόκειται γιά μία θρησκεία, η οποία απαιτεί από τους οπαδούς της τυφλή, πλήρη καί άνευ όρων πίστη, μέσα από μία ολοκληρωτική υπακοή καί υποταγή.
Πρόκειται γιά μία θρησκεία, η οποία στηρίζεται στή δουλεία καί στερείται ελευθερίας ολοκληρωτικά.
Πρόκειται γιά μία θρησκεία, η οποία μέ αίμα επέβαλε επάνω στον μισό περίπου πληθυσμό της Γης, το πιό εκτεταμένο στην ανθρώπινη ιστορία πείραμα μεταβολής της σκέψης και της αποανθρωποποίησης.
Είναι η θρησκεία τών ψεμμάτων και των δόλων και είναι πού γνωστό στους Χριστιανούς, σε ποιόν ο Χριστός Σωτήρ αναφέρεται ως τον πατέρα του ψεύδους.
Καί φυσικά τά πραγματικά κίνητρα του Κομμουνισμού φαίνονται μέσα από τόν αδιάλλακτο βίαιο διωγμό του Χριστιανισμού – ένα διωγμό, ό οποίος μέσα σέ 70 χρόνια ανέδειξε πολύ περισσότερους μάρτυρες και από αυτούς που ανεδείχθησαν στήν εποχή τών τυράννων καί καθ’ όλη τήν διάρκεια τής προηγούμενης ανθρώπινης ίστορίας. Αυτό τό δαιμονικό παρελθόν εξηγεί τήν πανουργία τών μεθόδων του διαβόλου τίς οποίες οί ηγέτες τής κομμουνιστικής λατρείας χρησιμοποίησαν, προκειμένου νά πολεμήσουν τήν ‘Εκκλησία του Χριστού.
Δέν μπορούμε παρά νά αναγνωρίσουμε ότι αυτός ό μέ πολλούς τρόπους πόλεμος, ήταν επι τυχής γιά τους κομμουνιστές. Φυσικά, η ‘Εκκλησία, η οποία δέν θά νικηθεί από τίς πύλες τής κολάσεως (Ματ. ιστ 18), έχει επιζήσει καί έχει στολίσει τόν εαυτό της μέ αναρίθμητους μάρτυρες καί ομολογητές.
Ομως, στη Σοβιετική κοινωνία η Εκκλησία ωθήθηκε στο περιθώριο της ζωής της χώρας. Η πλειονότης του Σοβιετικού λαού πίστεψε τον κοσμοναύτη, ο οποίος ανακοίνωσε ότι δεν είδε ποτέ τον Θεό «εκεί ψηλά» και θεώρησε την Εκκλησία σαν ένα περιθωριακό λείψανο του παρελθόντος το οποίο μέσα σε λίγα χρόνια θα έσβηνε. Η Εκκλησία βρέθηκε μπλοκαρισμένη σαν σε γκέττο, περικυκλωμένη από ένα τοίχο παρεξήγησης, περιφρόνησης, υποψίας και φόβου. Παρ’ όλα αυτά, τα κατάφερε όχι μόνο να προστατευθεί και να επιζήσει αλλά ακόμη και να γκρεμίσει αυτόν τον τοίχο. Πιστεύω ότι αυτός ήταν ένας αποφασιστικός παράγων γιά την τελική κατάρρευση του κομμουνισμού.
Αλλά, ο εχθρός του ανθρώπου, δεν σταμάτησε τον αγώνα του. Απλά άλλαξε στρατηγική. Ισως να κατάλαβε ότι το αρχικό του σχέδιο, πρώτα να κατακτήσει την εξουσία και μετά να επιβάλλει τον έλεγχό του στη σκέψη των ανθρώπων, δεν ήταν πολύ αποτελεσματικό. Είναι πολύ καλύτερα, πρώτα να κυριαρχήσει επί του νού των ανθρώπων και συνεπώς η εξουσία θα πέσει στα χέρια του από μόνη της. Η τακτική της επιβολής ενός μονολιθικού συστήματος επί όλων, δεν απέδωσε. Σήμερα είναι πολύ πιό αποτελεσματικό να δράσει κανείς μέσα από μοντέρνες έννοιες όπως διαφοροποίηση, πλουραλισμός και ανεκτικότητα. Ο υλισμός αποδείχθηκε αποτυχία. Ετσι είναι καλλίτερα να δημιουργήσει κανείς μία μανία γιά πνευματικότητα – αλλά γιά πνευματικότητα η οποία αποκαλύπτεται μέσα από πολλές παραδόσεις και προσεγγίσεις.
Αυτή κατέληξε σε χρόνο μηδέν να είναι η θέση όλων των μορφωμένων και καλλιεργημένων ανθρώπων – δηλ. της elite της Ρωσσικής κοινωνίας. Αυτή είναι η πολιτική η οποία υϊοθετήθηκε από τά κυβερνητικά όργανα. "Ολα τά αξιοπρεπή μέσα μαζικής ενημέρωσης μιλούν γι' αυτή τήν νέα πνευματικότητα καί καταδικάζουν τήν «στενόμυαλη» καί «φουνταμενταλιστική» 'Ορθόδοξη 'Εκκλησία ή οποία απορρίπτει μιά νέα πνευματικότητα.
Τώρα, ό Χριστιανισμός δέν κατακρίνεται μόνον από τούς Μπολσεβίκους ψευτοπαληκαράδες αλλά καί από τούς ευγενείς καλλιεργημένους, εκλεπτισμένους, εξεζητημένους ανθρώπους, οι οποίοι κατηγορούν τήν πίστη μας γιά "μισαλλόδοξη", "δογματική" καί "πνευματικά περιοριστική". "Ισως οι περισσότεροι από αυτούς τούς διανοούμενους νά μήν έχουν ακόμη αντιληφθεί ότι τά προγεφυρώματα τής κοινής γνώμης, τά οποία εξουσιάζονται από αυτούς, θά χρησιμοποιηθούν από άλλους ανθρώπους καί οργανώσεις, ό στόχος τών οποίων είναι η εδραίωση του ολοκληρωτικού ελέγχου, τήν άποτελεσματικότητα του οποίου θά μπορούσαν νά ζηλέψουν άνθρωποι όπως ο Στάλιν, ο Χίτλερ, ο Πόλ-Πότ καί ό 'Ενβέρ Χότζα.
Η παγκόσμια επίθεση κατά του Χριστιανισμού, επιχειρείται τώρα από τήν νέα πνευματικότητα, από την νέα νοοτροπία καί από τήν νέα θρησκεία, οι οποίες αντιπροσωπεύουν μία ενωμένη θρησκευτικο-αποκρυφιστική κίνηση.
Φυσικά, τό φαινόμενο του αποκρυφισμού έχει συνοδεύσει όλη τήν θρησκευτική ιστορία τής σνθρωπότητας. "Ομως, κατά τή διάρκεια του 2ου μισού του 20ου αιώνα, τό φαινόμενο αυτό αγκάλιασε καί υϊοθέτησε, γιά δική του χρήση, τήν πληθώρα πολύ διαφορετικών καί ποικίλων διδασκαλιών καί ομάδων, οι οποίες έχουν εμφανισθεί μέ διαφορετικά προσωπεία καί έγιναν, πράγματι, παγκόσμιο φαινόμενο. Πάρα πολύ συχνά, τό φαινόμενο αυτό είναι γνωστό μέ τήν 'Αγγλική έκφραση "New Age" (Νέα 'Εποχή).

Είμαι πεπεισμένος ότι όλες οι νέες θρησκευτικές κινήσεις καί λατρείες, τίς οποίες αντιμετωπίζουμε σήμερα στίς χώρες μας καί σ' ολόκληρο τόν κόσμο είναι τά κλαριά του αποκρυφιστικού δένδρου, τά οργανικά μέρη μίας ενωμένης αντιχριστιανικής αποκρυφιστικής θρησκείας τής «Νέας 'Εποχής» (New Age Religion).
Καί η νέα αυτή θρησκεία, έχει τό δικό της επίσης λεξικό. Σάς αναφέρω μερικές από τίς λέξεις τίς οποίες βρήκα τυχαία μέσα σ' ένα βιβλίο τής Νέας 'Εποχής:

-Πρότυπο ή νέο πρότυπο ή αλλαγή των προτύπων
-Οραμα ή νέο όραμα
-Η εποχή τού Υδροχόου
-Αλληλοεξαρτώμενος ή αλληλοεξάρτηση
-Ολιστική (π.χ. `Ολιστική ιατρική)
-Μετάλλαξη
-Μύηση ή Μύστης
-Εμπροσθοφυλακή · Μεγάλη Λευκή 'Αδελφότης
-Εκδήλωση ή έκδηλωμένο
-Αρχαία σοφία (η οποία χάθηκε καί σήμερα ξαναβρέθηκε)
-Διαστημόπλοιο-Γή καί Γή-τό σπίτι μας
-Ο Γήϊνος οργανισμός καί η Μητέρα-Γή
-Παγκόσμιο χωριό Πολυπολιτισμικό
-Οικολογία τού πνεύματος
-Υπερβατικός
-Ανύψωση τής συνείδησης
-Νέα σννειδητότητα
-Πνευματικοί οδηγοί
-Συμπαντική 'Ιεραρχία ή Κοσμική 'Ιεραρχία
-Παγκόσμιο όραμα, ή πλανητικό όραμα
-Παγκόσμια άπειλή, παγκόσμιος σκοπός, τιαγκόσμια κλίμακα.
-Παγκόσμιοι δεσμοί, ή παγκόσμια διασύνδεση
-Παραφυσικά φαινόμενα
-Συμπαντική διάνοια
-Φυσικές δυνάμεις, εσωτερικές ενέργειες και ενεργοποιημένος (=δραστήριος, κινούμενος)
-Νέα Παγκόσμια Τάξη και Νέα Παγκόσμια Οικονομική Τάξη
-Σενάριο
-Διασυνδεμένος, άλληλοεξαρτώμενος
-Διαπροσωπικός (μέ τήν έννοια τής άμεσης απόρριψης τής Χριστιανικής αντίληψης περί προσώπου καί περί προσωπικού Θεού), κ.λ.π.

"Ολοι αυτοί οι όροι έχουν διαποτίσει τήν σννείδησή μας εδώ καί μεγάλο χρονικό διάστημα. Στήν Σοβιετική "Ενωση, «η Παραίσθηοη» ένα είδος «Φιλολογίας τής Νέας Εποχής» έχει εμφανισθεί πολύ πρίν τήν πτώση τού Σιδηρού Παραπετάσματος.
Τά ωροσκόπια, τά ποικίλα θρησκευτικά και φιλοσοφικά δόγματα ανατολικής προέλευσης καί τά βιβλία τά οποία επαναποκαθιστούν τη ειδωλολατρεία, κυκλοφορούν, ευρέως, από τις αρχές του 1980 από τους κρατικούς εκδοτικούς οίκους. 'Εξ άλλου, η κίνηση τών Hare Krishna μία ενδοανατολικής προέλευσης νέα θρησκευτική κίνηση καί ιδεολογικά συνδεδεμένη μέ τή Νέα 'Εποχή, έχει εισαχθεί από τό 1971 στή ερμητικά κλειστή Σοβιετική "Ενωση. 'Απ' όσα μπορούμε νά γνωρίζουμε γιά τό Σοβιετικό σύστημα, πρέπει νά συμπεράνουμε ότι αυτό θα ήταν αδύνατον νά επιτευχθεί δίχως νά τό γνωρίζει πρώτα-πρώτα η KGB.
"Οταν ή Περεστρόϊκα ξέσπασε, όλοι αυτοί προσεκτικά φυτευμένοι καρποί άρχισαν νά μεγαλώνουν γρήγορα καί ευρέως. Τά νέα μέλη κάθε λατρείας, αποδέχτηκαν γρήγορα τό εξειδικευμένο λεξιλόγιο τής κάθε λατρείας. Τά μέλη τής αίρεσης Herbalife μιλούν σέ ρωσσικό-αγγλική αργκό, οι οπαδοί του Hare Krishna καί οι Ταντρικοί σκέπτονται μέ κατηγορίες δανεισμένες άτιό τά Σανσκριτικά, οι Σαηεντολόγοι αποστήθισαν πολλούς τόμους από τήν διφορούμενη γλώσσα. του Hubbard καί οι οπαδοί του Μουν αλλάζουν τελείως τήν γλώσσα σέ ένα αλλόκοτο 'Αγγλοκορεάτικο συνοθύλευμα. "Ομως, όλες αυτές οί αιρετικές διάλεκτοι δέν είναι παρά μία καί μοναδική διάλεκτος-αργκό τής Νέας 'Εποχής, κοινή γιά όλες τίς γλώσσες καί όλους τούς λαούς.
Στόν Ρωσσικό λαό δέν δόθηκε ποτέ ο χρόνος νά ξεχάσει τό σοβιετικό νεογλωσσικό ιδίωμα, πρίν μεταπηδήσει στήν καινούργια γλώσσα, αλλά καί πάλι όχι τήν Χριστιανική. 'Από τήν τηλεόραση ακούμε ομιλίες γιά τήν μετενσάρκωση, τούς «ενεργητικούς», τίς «αύρες», τή συμπαντική διάνοια, τό άνοιγμα τών Τσάκρας, τό τρίτο μάτι, τίς υπεραισθητήριες εμπειρίες καί τήν αύξηση τής Κουνταλίνης. Σήμερα, αυτή η αποκρυφιστική-ειδωλολατρική διάλεκτος, ομιλείται από όλους μέ αποτέλεσμα νά ελέγχει καί τή σκέψη τους. Σήμερα η σκέψη του καθενός λειτουργεί σύμφωνα μ' αυτές τίς νέες κατηγορίες.
Αυτό τό βρώμικο αποκρυφιστικό περιβάλλον, έγινε τό θρεπτικό μέσον γιά τήν εμφάνιση, τήν ανάπτυξη και τόν πολλαπλασιασμό διαφόρων φρικιαστικών δεισιδαιμονιών, λατρειών καί δογμάτων. Καί αυτές οι λατρείες μιλούν τή γλώσσα τήν οποία καταλαβαίνούν καί αποδέχονται όλοι.
'Εν αντιθέσει μ' όλα αυτά, η 'Ορθόδοξη 'Εκκλησία, μιλάει καί σκέπτεται κατά κατηγορίες τίς οποίες η πλειονότης του λαού δέν είχε ποτέ τήν ευκαιρία νά ξαναθυμηθεί: 'Αμαρτία, Αίρεση, Δόγμα, 'Υπευθυνότητα, Μετάνοια, Χάρις, Θεία Μετάληψη, Σωτηρία, 'Αγιότητα.
'Η αλλαγή τών προτύπων έχει ήδη επιτευχθεί καί υπό τό φως του νέου παγκοσμίου οράματος αυτές οι «αναχρονιστικές» λέξεις καί έννοιες δέν έχουν καμμία πλέον θέση στό «Διαστημόπλοιο Γή».
Σήμερα, τήν παραμονή τής 3ης χιλιετίας τής Χριστιανικής εποχής, έχουμε γίνει μάρτυρες τής παγκόσμιας διαδικασίας τής αναγέννησης τής ειδωλολατρείας. 'Η διαδικασία αυτή δέν προσπέρασε τή Ρωσσία. Καί πρέπει νά παραδεχτούμε ότι αυτή εξελίσσεται πολύ γρηγορώτερα από όσο ανακτά έδαφος ό 'Ορθόδοξος Χριστιανισμός. 'O 'Ορθόδοξος Ρωσσικός πολιτισμός κινδυνεύει νά πεθάνει πρίν ακόμη βρει τήν ευκαιρία νά ξαναζήσει.

***